Një profil në një komunitet të vogël
Një profil takimesh ka një detyrë të thjeshtë: të bëjë që personi i duhur të ndalet dhe të të shkruajë. Në komunitetin shqiptar shtohet edhe një detyrë tjetër, për të cilën rrallë flet kush. Profilin tënd nuk e lexojnë vetëm të panjohur, por edhe njerëz që e njohin kushërirën tënde, luajnë futboll me vëllain tënd ose i kalojnë pushimet në të njëjtin vend me prindërit e tu.
Kjo nuk është arsye për shqetësim, por për kujdes. Një profil që mund ta mbrosh edhe kur e sheh dikush që të njeh, pothuajse gjithmonë është edhe profili më i mirë. Duket më i qetë, më i sinqertë dhe më pak i sajuar.
Ky udhëzues kalon hap pas hapi nëpër fotot, tekstin dhe qëllimin. Vlen për Dua njësoj si për Tinder, Bumble, Hinge apo Badoo. Në fund tregon çfarë ndryshon kur një aplikacion nuk funksionon me rrëshqitje.
Fotot: fytyra, jeta e përditshme dhe një foto dasme më shumë
Fotoja e parë vendos nëse dikush vazhdon të lexojë. Duhet ta tregojë qartë fytyrën tënde, në dritë dite, pa syze dielli dhe pa e lënë tjetrin të hamendësojë cili je në grup. Një buzëqeshje që nuk duket e provuar para pasqyrës thotë më shumë se çdo kënd i përsosur.
Pastaj fotot mund të tregojnë si jeton. Një foto në mal, një në kuzhinë, një me qenin tënd apo me biçikletë rrugës për në punë. Fotot në grup lejohen, për sa kohë që në fotot e tjera dallohesh qartë. Një foto ku po bën diçka i jep tjetrit edhe një arsye të lehtë për mesazhin e parë.
Një model i zakonshëm në profilet shqiptare janë fotot nga dasmat. Me kostum apo me fustan mbrëmjeje pothuajse kushdo duket mirë, dhe një foto e tillë është krejt në rregull. Por kur tri nga pesë fotot janë bërë në dasma, krijohet përshtypja se ti ekziston vetëm mes pistës së vallëzimit dhe murit të fotografive. E njëjta vlen për fotot me makina që nuk janë të tuat dhe për selfiet në pasqyrën e palestrës.
Kush të njeh dhe çfarë do të thotë kjo për fotot
Herët a vonë do të të shohë dikush që të njeh. Shumë reagojnë duke e fshehur fytyrën: vetëm nga pas, vetëm peizazhe, vetëm gjysmë fytyre pas telefonit. Kjo pothuajse nuk mbron, sepse kush të njeh, të njeh edhe nga xhaketa. Të gjithë të tjerëve, përkundrazi, u duket sikur ke diçka për të fshehur.
Rruga më e mirë është një provë e thjeshtë. A do të ndiheshe mirë nëse këtë foto do ta shihte halla jote? Nëse po, ajo hyn në profil. Nëse jo, zakonisht faji nuk është te halla, por te fotoja.
E njëjta vlen për të dhënat. Emrin, qytetin dhe në vija të përgjithshme punën mund t’i tregosh. Emrin e punëdhënësit, rrugën dhe mbiemrin nuk ke pse t’i shkruash. Ato nuk ndihmojnë në njohje dhe të bëjnë të lehtë për t’u gjetur nga të panjohurit.
Teksti: trego, mos e deklaro
I lidhur me familjen, i sinqertë, me humor. Këto fjalë qëndrojnë në kaq shumë profile shqiptare, saqë nuk thonë më asgjë. Familja ka rëndësi pothuajse për këdo në këtë komunitet, prandaj fjala nuk të dallon. Dhe askush nuk të beson se je i sinqertë apo qesharak vetëm sepse e shkruan.
Më e fortë është një fjali që tregon një skenë. ‘Të dielave jam te prindërit në Aarau, zakonisht me shumë kushërinj rreth tryezës’ thotë më shumë për familjen tënde se çdo mbiemër. ‘M’u deshën tre vjet derisa flija të më dilte si ajo e nënës sime’ tregon durim, rrënjë dhe humor në një fjali të vetme.
Tekstet e mira i japin personit tjetër edhe diçka ku mund të përgjigjet. Një shije konkrete, një mendim i vogël, një pyetje. Kush lexon se çdo verë bën të njëjtin debat se ku gjendet bureku më i mirë në Prizren, e ka menjëherë mesazhin e parë.
Thuaj çfarë kërkon, dhe thuaje konkretisht
Pothuajse çdo profil në komunitet e ka diku fjalën seriozisht. Problemi është se për secilin do të thotë diçka tjetër. Për njërën do të thotë fejesë brenda një viti, për tjetrin vetëm që nuk kërkon një aventurë.
Më e dobishme është një fjali që zbulon horizontin tënd kohor. ‘Dua të njoh dikë me të cilin pas disa vitesh mund ta imagjinoj një familje’ është e qartë pa e shtyrë tjetrin. ‘Sapo jam shpërngulur në Vjenë dhe dua kryesisht të njoh njerëz të rinj’ është po aq e sinqertë dhe u kursen të dyja palëve shpresa të gabuara.
Ajo që duhet shmangur është një listë kushtesh. Fjali si ‘Vetëm seriozë’ apo ‘Pa lojëra’ duan të largojnë të tjerët, por kryesisht tingëllojnë të nervozuara. Kush shkruan kështu, tregon më shumë për përvojat e veta të këqija sesa për atë që kërkon.
Prejardhja dhe vendbanimi: pyetja që vjen gjithsesi
Mes shqiptarëve një nga pyetjet e para është pothuajse gjithmonë ‘Nga je?’. Rrallë nënkuptohet vetëm qyteti ku jeton, por edhe vendi nga vjen familja. Nëse i përgjigjesh që në profil, mesazhi i parë mund të flasë për diçka tjetër.
Mjafton një rresht i shkurtër, si ‘U rrita në Winterthur, familja nga Gjakova’. Ai tregon ku jeton dhe ku i ke rrënjët, dhe e hap bisedën pa e nisur si marrje në pyetje. Nëse përdor edhe një filtër prejardhjeje, kjo është pyetje tjetër, rreshti në tekst funksionon gjithsesi.
Për flamujt dhe shqiponjat ia vlen një mendim i shkurtër. Në një aplikacion ndërkombëtar ato u tregojnë shpejt shqiptarëve të tjerë që je i yni. Në një aplikacion që u drejtohet gjithsesi shqiptarëve, këtë e dinë të gjithë, dhe hapësira përdoret më mirë për diçka personale.
Çfarë nuk ka vend në profil
Emri i Instagramit në tekstin e profilit është joshës, sepse atje ka më shumë foto. Por ai e çon njohjen menjëherë në një vend ku lexon gjithë rrethi yt dhe ku funksioni i raportimit i aplikacionit të takimeve nuk vlen më. Kush do të të njohë, mund të pyesë edhe në aplikacion.
As numrat e telefonit, tregimet për lidhjen e fundit apo aludimet për para nuk kanë vend në profil. Kjo vlen edhe për fotot me nipër e mbesa, për të cilat askush nuk i ka pyetur prindërit e tyre. Nëse ke vetë fëmijë, thuaje në tekst, por mos i trego në foto.
Pika e fundit ka të bëjë me politikën dhe me ngacmimet e vjetra mes krahinave. Një shaka për njerëzit e një qyteti apo shteti tjetër mund të jetë qesharake në familje. Në profil e lexon pikërisht personi që vjen nga atje, dhe ai rrallë qesh bashkë me ty.
Kur një aplikacion funksionon pa rrëshqitje
Në aplikacionet ku rrëshqitet, zakonisht fotoja e parë vendos brenda një çasti. Teksti shpesh lexohet vetëm pasi fotoja ka pëlqyer tashmë. Prandaj atje fotoja e parë është vendimi më i rëndësishëm i gjithë profilit.
Aplikacione të tjera e kthejnë përmbys këtë renditje. Te Hinge reagon ndaj një fotoje apo një përgjigjeje të caktuar, dhe biseda nis pikërisht aty. Te embla nuk rrëshqitet fare: çdo ditë ka një pyetje të ditës, dhe kush përgjigjet, i sheh përgjigjet e të tjerëve në një tryezë me tetë vende. Kontakti atje lind vetëm përmes një fjalie apo një fotoje konkrete, kurrë verbërisht. embla ende nuk është në App Store, tani për tani ka një listë pritjeje.
Për profilin tënd kjo do të thotë që në aplikacione të tilla çdo fjali dhe çdo foto është një derë më vete. Një fjali ku tjetri mund të përgjigjet vlen atje më shumë se një foto që thjesht pëlqehet. Kush e shkruan tekstin sipas këshillave më lart, është gati për të dy llojet e aplikacioneve.
Jepja dikujt ta lexojë dhe përmirësoje
Tregoja profilin dikujt që është i sinqertë me ty dhe që nuk është nëna jote. Më mirë dikujt të gjinisë tjetër që të njeh mirë. Mos e pyet nëse profili është i mirë, por çfarë do të mendonte për ty sikur të mos të njihte.
Lexoje tekstin edhe një herë me zë. Ajo që tingëllon e sforcuar kur e lexon me zë, tingëllon njësoj edhe kur lexohet në heshtje. Dhe pas disa javësh shiko ndaj cilave foto e fjali reagojnë vërtet njerëzit, dhe ndërro atë që nuk e përmend askush.
Një profil nuk është kurrë i përfunduar. Pas një shpërnguljeje, një pune të re apo një vere në vendlindje, diçka nuk qëndron më, dhe një fjali e vjetëruar duket shpejt si pakujdesi. Kush i kushton pesë minuta çdo disa muaj, ka një profil që i përshtatet jetës që bën sot.