Në Rajnën e Veriut-Vestfali qytetet derdhen njëri te tjetri. Nga Dyseldorfi me tren arrin për një çerek ore në Duisburg ose në Neuss dhe për rreth gjysmë ore në Këln, Esen ose Vupertal. Kush kërkon dikë këtu, nuk kërkon në një qytet, por në një brez qytetesh që shtrihet nga Rini deri në Rur.
Kjo faqe tregon si duket jeta shqiptare në Dyseldorf, ku takohen njerëzit dhe çfarë bëjnë aplikacionet në rajonin urban më të madh të Gjermanisë. Shifra nuk japim, sepse nuk ka të dhëna të besueshme që ndajnë sipas qytetit dhe prejardhjes. Por ka një pamje të qartë se sa ndryshe ndihet kërkimi këtu krahasuar me një qytet të madh me rrethinat e tij.
Një komunitet, shumë qytete
Familje shqiptare jetojnë në Dyseldorf, por po aq edhe në Neuss, Duisburg, Krefeld, Vupertal, Esen dhe Këln. Disa erdhën në kohën e punëtorëve të huaj për të punuar në industrinë buzë Rinit dhe Rurit, të tjerë erdhën nga Kosova në vitet nëntëdhjetë. Prej disa vitesh po vijnë sërish të rinj për punë, nga Kosova, Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut.
Për njohjen kjo do të thotë: komuniteti është aty, por i shpërndarë përtej shumë kufijve të qyteteve. Kush rritet në Dyseldorf, ka kushërinj në Duisburg, shokë në Këln dhe shkon në dasma në Esen. Qyteti ku jeton ka këtu më pak rëndësi sesa linja e trenit ku jeton.
Qyteti i vjetër, bregu i Rinit dhe vende të zakonshme
Në fundjavë gjysma e rajonit vjen në qytetin e vjetër të Dyseldorfit, që e quan veten me qejf ‘banaku më i gjatë në botë’. Aty takon të rinj nga gjithë Renania, përfshirë shqiptarët. Kush nuk pi alkool, nuk ka pse të rrijë në shtëpi: kafenetë, akulloret dhe shëtitorja buzë Rinit, ku në mbrëmjet e ngrohta del gjithë bota, mjaftojnë për një mbrëmje të mirë.
Pastaj është Medienhafen, ku njerëzit ulen buzë ujit pas punës, dhe Königsallee, ku kryesisht sheh dhe të shohin. Për një takim të parë këto janë vende ku askush nuk bie në sy dhe ku mund të ikësh sërish pas një ore.
Megjithatë vendi klasik mbetet dasma. Festohet në salla të mëdha diku mes Dyseldorfit dhe Rurit, dhe lista e të ftuarve shtrihet në shumë qytete. Përveç kësaj ka xhami e kisha, shoqata dhe turne futbolli ku takohen familje nga gjithë rajoni.
Altbier, Kölsch dhe ajo që vërtet ka rëndësi
Mes Dyseldorfit dhe Këlnit ka një rivalitet të vjetër që mbahet gjallë me dashuri: birra Altbier kundër Kölsch, karnavali kundër karnavalit. Për shqiptarët e të dy qyteteve kjo është kryesisht folklor. Në një dasmë të dy palët ulen në të njëjtën tavolinë, dhe pothuajse askush nuk pyet në cilin nga të dy qytetet është rritur dikush.
Ajo që vërtet ka rëndësi në rajon është tjetër gjë: ku jetojnë familjet dhe kush shkon te kush? Në Rajnën e Veriut-Vestfali dy familje shpesh jetojnë vetëm gjysmë ore larg njëra-tjetrës. Kjo i lehtëson shumë gjëra, edhe takimin e parë të prindërve, që këtu bëhet pa aeroplan dhe pa hotel. Por disa gjëra i ngushton, sepse të dielën mund të të presë jo një familje, por dy.
Çfarë bëjnë aplikacionet buzë Rinit dhe Rurit
Cilësimi që këtu nënvlerësohet më shumë është rrezja e kërkimit. Me 20 kilometra ke Dyseldorfin, Neussin, Ratingenin dhe Mettmannin. Me 30 kilometra hyjnë Duisburgu, Krefeldi, Mönchengladbachu, Vupertali dhe Eseni, me 40 edhe Këlni dhe pjesa perëndimore e Rurit.
Ndryshe nga Mynihu ose Cyrihu, problemi këtu nuk është zgjedhja e pakët, por udhëtimi i tepërt. Një rreze prej 50 kilometrash në telefon duket ide e mirë, por do të thotë takime në shumë qytete, gjithmonë me rrugë kthimi. Mendo më parë cilat rrugë do t’i bësh vërtet, dhe vendose rrezen sipas tyre.
Dua sjell edhe në Rajnën e Veriut-Vestfali bazën më të madhe shqiptare, ndërsa Tinder, Bumble dhe Hinge janë gjithsesi kudo në Dyseldorf dhe në Këln. Te embla rrezja e kërkimit sipas distancës, moshës dhe gjuhës është gjithmonë falas, dhe ‘kush të pëlqen’ e sheh pa abonim. Profilet verifikohen duke krahasuar një selfie me fotot e vetë personit, dhe kontakti nis nga përgjigjja ndaj pyetjes së ditës, jo nga një rrëshqitje. embla ende nuk është në App Store; për momentin ka një listë pritjeje.
Diskrecioni është vetëm disa stacione larg
Kush nuk do që takimi i parë t’i shkojë menjëherë familjes në vesh, e ka në Rajnën e Veriut-Vestfali më lehtë se gjetiu. Qyteti tjetër zakonisht është vetëm disa stacione larg, dhe në Vupertal ose në Krefeld askush nuk të njeh, edhe nëse në Dyseldorf të gjithë e njohin babanë tënd.
Praktike është edhe që rrugët ndahen lehtë. Nëse njëri jeton në Duisburg dhe tjetra në Këln, Dyseldorfi është pikërisht në mes, dhe stacioni qendror arrihet shpejt nga të dyja anët. Vetëm kujdes me lidhjen e fundit të kthimit, sepse vonë në mbrëmje trenat kalojnë më rrallë, dhe një takim i mirë nuk duhet të mbarojë në peron.
Ku të çon njohja në Dyseldorf
Në Dyseldorf kërkimi është më pak çështje numri dhe më shumë çështje vendimi. Ka shumë njerëz brenda mundësisë, shumë familje që njihen përmes dikujt dhe shumë mënyra për t’u takuar. Ajo që shpesh mungon është thjesht qartësia se çfarë do vetë.
Shpesh përfundon me qëndrimin në rajon, mes dy familjeve, në një qytet që arrihet lehtë nga të dy. Kjo është më pak e bujshme se një shpërngulje në Berlin, por për shumë është pikërisht ajo që duan: afër prindërve, pa jetuar me ta.
